Een zonnige, doordeweekse ochtend. Twee leerlingen halen tijdens de middagpauze wapens uit hun boekentas en richten in de schoolbib en de refter een waar bloedbad aan.

Immaculata volgt het relaas van vier jongeren tijdens de laatste nacht (en ochtend) van hun leven. Ze hebben het over jong geluk. Of ongeluk. Over blijde verwachtingen. Of het gebrek eraan. Maar op de achtergrond klinken steevast de naderende voetstappen van gewapende medeleerlingen, die op weg zijn om aan al die verwondering over dit leven abrupt een einde te komen maken.

Deze ritmische tekst uit 2004 is gebaseerd op documentair materiaal van de highschool shootings in Columbine en Erfurt. Fast forward naar nu:  in onze tijden van online haat en radicalisering blijken 1 op 3 verdachten in Belgische terreurdossiers waarin sprake is van geweld, minderjarig. Verontrustend.

Twintig jaar na de originele opvoering heronderzoeken we de tekst met een nieuwe generatie jonge spelers, muzikanten en publiek.

"Het is indrukwekkend hoe zoveel beelden kunnen opgeroepen worden, met zo'n opvallende soberheid aan middelen en stijl. Dat is toch wel straffe kost." — Pol Arias, Radio 1

tekst: Stijn Devillé & Adriaan Van Aken / regie: Sara Vertongen / dramaturgie: Els Theunis / muziekregie: Ephraïm Cielen / spel: Mathisse De Sutter, Lena Devillé, Omar Ouali en Polly Zuydwijk / muziek Jip Arickx &  Frauke Van Havermaet / scenografie Christophe Aussems / kostuums Joëlle Meerbergen / assistent dramaturgie: Jenske Eeckhout / met de steun van de Tax Shelter maatregel van de Belgische federale overheid en Gallop Tax shelter